Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Δύο χρόνια μαζί!



Μέσα σε λίγες γραμμές που να χωρέσουν όλα όσα νιώθω για σένα μικρό μου ανθρωπάκι!
Είσαι τόσο μικρός και αυτά που ζούμε τόσο μεγάλα!
Συναισθήματα που ολοκληρώνουν όσα ποτέ δεν περίμενα ότι θα νιώσω!
Μεγαλώνεις γρήγορα και εγώ απλά γεύομαι κάθε σου στιγμή. Ρουφάω στιγμές , εικόνες, και ξέρω ότι καμία φωτογραφία δεν μπορεί να τα αποτυπώσει.
Όμως σε κοιτώ με την ελπίδα πως θα θυμάμαι κάθε τι που με προσοχή παρατηρώ πάνω σου!
Κάθε σου κλάμα και γέλιο.
Κάθε σου σκανδαλιά.
Κάθε τι που φέρνει χαμόγελο στα χείλη σου.
Κάθε φορά που τρομάζεις.
Κάθε φορά που λυπάσαι η χαίρεσαι.
Φιλάω  τα μικρά σου χεράκια, τα μικρά σου πατουσακια που τόσο αγαπώ.
Ακούω την ανάσα σου όταν κοιμάσαι.
Μεθώ απο την μυρωδιά αυτή την μοναδική που δεν χορταινω.
Λατρεύω τα  φουσκωμένα μάγουλα σου ειδικά όταν θυμώνεις.
Το μικρό σου χεράκι που με ακουμπάει κάθε φορά που σε παίρνει ο ύπνος. Χεράκια που κρατάνε μέσα τους τον κόσμο όλο!


Λατρεύω το βλέμμα σου με αυτά τα ματάκια που μοιάζουν λες και κάποιος τα ζωγράφισε έχοντας φοβερή έμπνευση.
Ματάκια που με κοιτούν αναζητώντας ένα μου χαμόγελο για να νιώσεις πως είσαι ασφαλής.
Ευχαριστώ τον Θεό για το ομορφότερο δώρο μου...
Το δεύτερο μα τόσο ξεχωριστό!
Ευγνωμονώ για κάθε τι που έχω περάσει και έχω νιώσει μαζί σου!
Τα κεράκια της τούρτας σου έγιναν δύο!
Και θα σου ευχηθώ ολόψυχα όσο γεμίζουν τα κεριά της τούρτας των γενεθλίων εσύ να γεμίζεις από όλα εκείνα που κάνουν το πρόσωπο σου να λάμπει.
Από εκείνα που κάνουν το γέλιο σου να ηχεί σαν μελωδίες στα αυτιά μου.
Σε αγαπώ μωρουδακι μου όμορφο!
Να είσαι γερός και τυχερός μέχρι να σβήσεις τουλάχιστον 99 ακόμα κεράκια!
Σε αγαπώ ως το άπειρο άπειρες φορές μικρό μου!

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Κρυωμενος σύζυγος!



Το χειμώνα είχα γράψει την συγκεκριμένη ανάρτηση. Για κάποιον λόγο δεν την κοινοποίησα ποτέ.
Αυτές τις μέρες νιώθω λίγο καταβεβλημένη από διάφορα και θυμήθηκα τις κρύες μέρες του χειμώνα που ο αγαπημένος μου σύζυγος αρρώστησε!
Αγάπη δεν έχω κάτι μαζί σου να ξέρεις!!

Δεν έχω χειρότερο από το να αρπάξει κάποιο  κρυολόγημα ο αγαπημένος μου σύζυγος!
Οι λόγοι είναι πολλοί και μπορώ φυσικά να τους αναλύσω έναν ένα!!

1) Αν τις απλές μέρες μπορεί να γίνει ένα με τον καναπέ σκέψου να έχει συνάχι!!!
Καναπές και σύζυγος γίνονται ένα!

2) Θερμόμετρο.. Δείχνει 36,7 αμάν έχει πυρετό!
Όχι δεν κάνω πλάκα!!
Και όσο επιμένω πως αυτό δεν είναι πυρετός τόσο επιμένει ότι είναι χαλασμένο το θερμόμετρο.

3) Το θερμόμετρο ανεβαίνει επικίνδυνα...37,1 στο σπίτι χτυπάει συναγερμός! Βογκητα, αναστεναγμοί!
Έχω ήδη ενημερώσει συμβολαιογράφους!!! Για τα περιουσιακά μας.
Νιώθει τόσο χάλια που μία πρόχειρη διαθήκη δεν αρκεί!!
Επίσης στο 37,2 αυτόματα καλεί το ίδιο το θερμόμετρο ασθενοφόρο!

4) Το φαρμακείο του σπιτιού δεν περιέχει την κατάλληλη αγωγή.....
Δηλαδή χειρουργείο, και άλλα νοσοκομειακά ήδη!

5) Του λέω ότι πρέπει να πάει στον γιατρό!
Τι να του πει ο γιατρός, δεν πάει σε γιατρούς και τέτοια γνωστά!

6) Έχει επιπλοκές!! Τις νιώθει συνεχώς...

7) Υποφέρει.... Υποφέρει πολύ...

8) Με δυσκολία θα σηκωθεί από τον καναπέ...

9) Με ακόμα μεγαλύτερη δυσκολία θα συζητήσει μαζί μου!
Άλλωστε εγώ δεν μπορώ να τον καταλάβω. Τι ξέρω εγώ από κρύωμα!

10) Κρατάει το θερμόμετρο πάνω από δέκα λεπτά... Μήπως και αλλάξει γνώμη το θερμόμετρο!
Το οποίο όμως δεν αλλάζει γνώμη παρά μόνο όταν λείπω όπου δείχνει 39 πυρετό κατά έναν περίεργο τρόπο!

11) Μετριέται κάθε μισή ώρα!

12) Δεν έχει όσφηση, δεν θέλει τσάι, τελικά θέλει τσάι!

13) με αγαπάει πολύ... Για να με καλοπιάσει και να μην γκρινιάζω που γκρινιάζει!

14) Υποστηρίζει ότι δεν έχει ίωση αλλά κρύωσε
Του λέω πως δεν μπορεί να κρυώσε αλλά έχει ίωση.
Τσακωνόμαστε γιατί έχω δίκιο!

 Ευτυχώς καλοκαιριαζει!
Τα θυμάμαι και γελάω μόνη μου!
Εσείς εκεί έξω τα έχετε αυτά;; Η μόνο εγώ τα περνάω κάτι τέτοια;


Photo from google