Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Αποχαιρετώντας το 2016





Πέρυσι τέτοια εποχή έψαχνα να βρώ το κορίτσι που άφησα.
Φέτος θαρρώ πως βρήκα κάποια κομμάτια της.
Βρήκα πολλά από εκείνα που θέλω, και τι ζητάω.
Ή χρονιά που πέρασε δεν ήταν ή καλύτερή μου μιας και ξεκίνησε με πολύ άγχος, πολλές δυσκολίες!
Ένα χειρουργείο, εξετάσεις, γιατρούς. Και μία Ρεγγίνα να προσπαθεί να συνειδητοποιήσει πολλά!
Ο χρόνος τελειώνει πέρνοντας μαζί του όλα εκείνα που πια  δεν χρειάζονται.
Μία εξέταση σημαντική που μου δημιούργησε πολύ άγχος , όμως τελείωσε! Όλα πήγαν καλά! Δηλώνω υγιείς!
Φέτος λοιπόν αποδέχτηκα πολλά.
Εκτίμησα ακόμα περισσότερα.
Πραγματοποίησα πολλά από τα θέλω μου.
Αναζήτησα κυνηγώντας όλα εκείνα που θα με έκαναν να αισθάνομαι όμορφα και το πέτυχα!
Άφησα τους φόβους μου να βγουν και τους αντιμετώπισα. Όχι όλους όμως προσπάθησα.
Αφησα τα συναισθήματα να με οδηγήσουν. Και τα ακολούθησα!
Ή χρονιά είχε και όμορφες στιγμές!
Μοναδικές και χαίρομαι που είχα τα μάτια μου ανοιχτά ρουφοντας κάθε της στιγμή.
Οι περσινοι μου στόχοι επιτεύχθηκαν!
Μπήκα στα παλιά μου τζιν !
Έκανα δεύτερο τατουάζ!
Μετά από μια δεκαετία και βάλε άλλαξα απόχρωση στα μαλλιά μου.
Επέτρεψα στον εαυτό μου να κοιμηθεί λίγα μεσημέρια παραπάνω.
Άφησα μέρες να περάσουν χωρίς να κάνω τίποτα.
Έψαξα να βρώ εμένα και ομολογώ πως βρήκα πολλά από εκείνα που έψαχνα.
Ή νέα χρονιά έχει όπως πάντα νέους στόχους!
Νέες προκλήσεις για μένα.
Νέα ταξίδια, ταξίδι του μυαλού και όχι μόνο.
Να ολοκληρώσω κάποια από εκείνα που δεν έκανα.
Αν και  σε όλες εκείνες τις αναζητήσεις μου διαπίστωσα ότι έχω όλα όσα θέλω.
Και θέλω να είμαι καλά με όσα έχω εκτιμώντας τα περισσότερο!
Φέτος κατάλαβα για ακόμα μία φορά ότι τα όνειρα πραγματοποιούνται αρκεί να τα θες!
Αρκεί να μην ξεχνάς να ονειρεύεσαι.
Έτσι λοιπόν κλείνοντας την χρονιά αυτή θέλω να μάθω και στα παιδιά μου.
✔Να ονειρεύονται!
✔Να μην φοβούνται!
✔Να πιστεύουν στα θαύματα.
✔Να ελπίζουν
✔Να πιστεύουν στον εαυτό τους
✔Να έχουν υπομονή
✔Να αγαπάνε τον εαυτό τους
✔Να αγαπούν δυνατά
✔Να προσέχουν τον εαυτό τους
✔Να μην θεωρούν τίποτα δεδομένο
✔Να χαίρονται με εκείνες τις μικρές στιγμές!
✔Να πιστεύουν στην δύναμη τους.
✔Να γελάνε

Και ο καλύτερος τρόπος για να τους μάθω είναι να πράττω ανάλογα!

Καλή χρονιά κόσμε!
Με υγεία, χαρές αγάπη και όμορφες στιγμές!
Και μην ξεχνάτε να ονειρεύεστε ❗❗


Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Τα κλειδιά!




Τι πιο όμορφο να ανοίγεις την πόρτα του σπιτιού σου και να τρέχουν στην αγκαλιά σου,  τα δύο σου αγόρια, που σχεδόν παλεύουν διεκδικώντας την καλύτερη δυνατή αγκαλιά!
Να κρέμονται πάνω σου κασκόλ, τσάντες , και εσύ να είσαι στο πάτωμα έχοντας πάνω σου την πιο γλυκιά μυρωδιά τους να γεμίζει την ψυχή σου χρώματα της αυγής.
 Και έτσι γεμίζεις ξαφνικά φιλιά, φωνές, ερωτήσεις γέλια...
Σε ακολουθούν από πίσω ο ένας μιλώντας για τα πάντα, και ο άλλος γκρινιαζοντας για να τον πάρεις ακόμα μία αγκαλιά.
Και εκεί που σκέφτομαι πως κάθε φορά που γυρίζω από την δουλειά δύο φατσούλες κοιτάζουν πίσω από την κουρτίνα να δουν το αυτοκίνητο μου να έρχεται, το μυαλό μου γυρίζει πολλά χρόνια πίσω....
Τότε που άνοιγε ή δικιά μου μαμά την πόρτα του σπιτιού μας.
Και εγώ με την αδερφή μου πεφταμε πάνω της ,και διεκδικούσαμε την πιο γεμάτη αγάπη αγκαλιά.
Ύστερα κοιτούσαμε τις τσάντες από τα ψώνια  που έφερνε , ψάχνοντας για λιχουδιές.
Μετά την ακολουθούσαμε από πίσω, για να γεμίσουμε λίγο από μυρωδιά και αγάπη μαμάς!
Να της πούμε τα νέα μας, να τις κάνουμε ένα σωρό απο ερωτήσεις.
Πόσο περίεργα αλλάζουν οι ρόλοι.
Πόσο εύκολα ξεχνάς την παιδική σου λαχτάρα. .
Πόσο γρήγορα ή ζωή σου αλλάζει θέση και από παιδί να γίνεσαι εσύ ή μαμά που ανοίγεις την πόρτα.
Είναι καλό που και που να θυμάσαι...
Γιατί όταν θα χτυπήσει το τηλέφωνο και ή οθόνη σχηματίσει το όνομα της, να μην της κλείνεις το τηλέφωνο βιαστικά...
Άλλωστε είναι ο ίδιος άνθρωπος που κάποτε ήταν ο λόγος που λαχταρούσες να ακούσεις το κλειδί της στην πόρτα.
Είναι καλό να θυμάσαι...
Γιατί πρέπει να δίνεις περισσότερη σημασία σε εκείνα τα μικρά πλάσματα που περιμένουν πως και πως να σχολασεις από την δουλειά για να σου πουν τα νέα τους. Για να πάρεις αγκαλιά. Να σου δείξουν τις ζωγραφιές τους, και τα παιχνίδια που σχηματίζουν μία μεγάλη σειρά από μικρά αυτοκίνητα!
Για να βρουν στις σακούλες του σουπερμάρκετ μικρές λιχουδιές.
Για να θυμούνται αργότερα με αγάπη το κλειδί να ανοίγει την πόρτα.
Γιατί κάποια στιγμή θα αποκτήσουν τον ρόλο σου...!

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Στον δρόμο προς το κρεβάτι..!



Μία κουραστική μέρα έφτασε στο τέλος τής.
Τα έκανες όλα.
✔Στρώσιμο κρεβατιών
✔Πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό.( Φτιάξε τα και μετά μάζεψε)
✔ Βόλτες
✔ Παιχνίδι
✔Μπαλκόνια
✔ Μαγείρεμα
✔Καθάρισμα
✔ Σιδέρωμα
✔ Και πολλά πολλά ακόμα.
Τα μάτια κλείνουν από την κούραση.
Αρχίζεις και σκέφτεσαι πως ήρθε ή ώρα να πας για ύπνο!
Αγάπη πάω για ύπνο ενημερώνεις τον συζυγό.
Ο οποίος σίγουρα θα ξαπλώσει πρίν από σένα και ας κάθεται ακόμα στον καναπέ.
Σηκωνεσαι και ένα ακόμη "ταξίδι" ξεκινά!
Πας στο μπάνιο να ξεβαφτεις επιτέλους.
Καθώς καφέ αποχρώσεις του make up, μασκαρας ρουζ απλώνονται στον νιπτήρα θυμάσαι ότι δεν άπλωσες το πλυντήριο που έβαλες το απόγευμα.
Ή κρέμα νύχτας παίρνει  προς το παρόν αναβολή.
Αδειάζεις πλυντήριο, απλώνεις..
Μαζεύεις το προηγούμενο!
Ξαναγεμίζεις πλυντήριο με λευκά αυτή την φορά.
Μαζεύεις καλτσακια, πάνες και σκόρπια παιχνίδια.
Το καλάθι του μπάνιου αντί να αδειάσει γεμίζει από φόρμες, φανελάκια, φουτερ, πουκάμισα τα οποία βρίσκονται σε διάφορα σημεία του σπιτιού.
Κοιτάς το μπάνιο, παιχνίδια, κάλτσες, νερά αφρολουτρα....
Μαζεύεις, τακτοποιεις τέλος  φέρνεις το μπάνιο σε μία σειρά!
Αδειάζεις μέχρι και το καλαθάκι με τα σκουπίδια.
Καθώς βγάζεις τα σκουπίδια στο μπαλκόνι τρία πιάτα σε κοιτάζουν μέσα από τον νεροχύτη. Τα κοιτάζεις και εσύ τελικά υποκύπτεις.
Πλένεις τα πιάτα!
Αδειάζεις και το πλυντήριο πιάτων επι την ευκαιρία.
Θυμάσαι ευτυχώς να βγάλεις το κρέας από την κατάψυξη!
Ανοίγεις το ψυγείο για να δεις αν ξεχάσες να συμπληρώσεις κάτι ακόμα για την λίστα του σουπερμάρκετ για αύριο.
Θυμάσαι ότι πρέπει να ακόμα να κάνεις κάποιες εξωτερικές δουλειές. Το μυαλό μπαίνει σε λειτουργία ξανά.
Καθώς ξανά μαζεύεις λίγο την κουζίνα.
Μπαίνεις στο παιδικό να σκεπάσεις και να φιλήσεις το παιδί.
Πατάς ένα ξεχασμένο lego  στο πάτωμα.
Το βάζεις στο κουτί του. Κάτω από το κρεβάτι.
Βλέπεις εκεί ψιχουλα, μολύβια, την κάλτσα που δεν βρήκες προηγουμενος στο μπάνιο.
Μαζεύεις τα υπόλοιπα παιχνίδια από το πάτωμα.
Τακτοποιεις λίγο το γραφείο του παιδιού, γόμες μολύβια, χαρτιά εργασίες!
Βγάζεις από την ντουλάπα τα αυριανα του ρούχα για το σχολείο.
Ελέγχεις ακόμα μία φορά την τσάντα του.
Γιατί δεν θυμάσαι αν το έκανες πρίν.
Κλειδώνεις πόρτες παράθυρα...
Μπαίνεις επιτέλους στο δωμάτιο σου.
Το κομοδινο έχει ρούχα, παιχνίδια, ζώνες.
Τα μαζεύεις μία γρήγορη και επιτέλους φοράς τις πιτζάμες σου.
Στο πρόσωπο σου σχηματίζεται ένα μικρό χαμόγελο... είσαι έτοιμη για ύπνο!
Μόλις βρήκες την κατάλληλη θέση για να βυθιστείς.
 Σκέψεις προσπαθούν να εισβάλουν στο κουρασμένο σου μυαλό...
Τις διώχνεις, όχι σήμερα αύριο λες στον εαυτό σου.
Είσαι έτοιμη να παραδωθείς σε έναν γρήγορο ύπνο, ακούς το μωρό δίπλα σου να κλαίει! Περιμένεις ένα δύο δευτερόλεπτα μπας και σταματήσει...
Ικετεύοντας σχεδόν  παρακαλάς να ξανά κοιμηθεί, και δεν χρειαστεί να ξεβολευτεις...
Τιποτα  εκείνο κλαίει με το παράπονο να γίνεται ακόμα πιο δυνατό.  Τον παίρνεις αγκαλιά... εκείνο δείχνει πιο ήρεμο σε κοιτάει...του χαμογελάς και εσύ.
Και αναρωτιέσαι....πόσο ακόμα δρόμο έχεις για να κοιμηθείς;;
Τελικά ξαπλώνεις με την ωραιότερη μυρωδιά δίπλα σου...
Φιλας τρυφερά το πιο πολύτιμο πλάσμα και εκεί στην άκρη του κρεβατιού επιτέλους κοιμάσαι!