Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Ένας δύσκολος αποχαιρετισμός



Η πρώτη εβδομάδα της πρώτης τάξης μου φάνηκε τόσο δύσκολη.
Έμοιαζε με δύσκολο αποχαιρετισμό τον οποίο δεν μπορούσα να αποδεχτώ.
Αναρωτιέμαι βέβαια αν φάνηκε το ίδιο δύσκολη και στον γιο μου.
Η πρώτη εβδομάδα δεν ξεκίνησε καλά και όλο αυτό μου δημιούργησε πάρα πολύ άγχος.
Ο λόγος είναι κάτι που δεν θα ήθελα να αναφέρω μιας και θεωρώ ότι το θέμα τελείωσε.
Κάπου εκεί προσπάθησα να θυμηθώ εμένα στην πρώτη τάξη εμένα στο δημοτικό.
Καμία ανάμνηση, μνήμες κενές τις διέγραψε ο νους ή όλα πήγαν καλά?
Θυμήθηκα παρά μόνο λίγες εικόνες ελάχιστες αμυδρές...
Μετά από μεγάλη μάχη με τον εαυτό μου έπρεπε να ηρεμήσω όχι  για μένα αλλά για το παιδί μου.
Τι κι αν η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στην πρώτη μου φάνηκε δύσκολη.
Τι κι αν μου έλειπε πάρα πολύ η ασφάλεια και αγκαλιά του νηπιαγωγείου έπρεπε να αλλάξω τρόπο σκέψης. Έπρεπε να προσαρμοστώ.
Οι επόμενες δύο εβδομάδες κύλησαν σαφώς καλύτερα.
Πιο ήρεμη πια μπορούσα να παρατηρήσω καλύτερα το παιδί μου.
Μπορούσα να σταθώ καλύτερα στο παιδί μου.
Ένιωσα απροσάρμοστη. Όμως ο γιος μου μου δείχνει ακριβώς το αντίθετο.
Κάτι για το οποίο χαίρομαι πάρα πολύ.
Καθώς λοιπόν διαβαζε τα μαθήματά του, βρήκα ένα λάθος έπιασα τη γόμα ύστερα ήχησαν στα αυτιά μου τα λόγια της δασκάλας του νηπιαγωγείου. " μην γίνεται η γόμα των παιδιών σας" άφησα τη γόμα κάτω και τον άφησαν να ολοκληρώσει τις ασκήσεις του.
Άλλωστε και τα λάθη είναι για να μαθαίνει.
Και είναι δικα του λάθη όχι δικά μου.
Και εγώ δεν θέλω να γίνω η γόμα του.
Την παρασκευή άκουσα για ακόμη μία φορά να μου λέει πως ήταν η χειρότερη του μέρα,  κακές σκέψεις πλημμύρισαν το μυαλό μου μέχρι να ακολούθησε ο εξής διάλογος ..


-Πώς ήταν η μέρα σου? τον ρωτάω
- μαμά η χειρότερη μου μέρα  ήταν . απαντάει
αμαν σκέφτομαι τι να έγινε
-γιατί αγάπη μου τον ρωτάω ξανά .
-γιατί έλειπε η δασκάλα μας και να σου πω κάτι άμα μάθω ότι η δασκάλα μας θα φύγει για πάντα από το σχολείο εγώ σχολείο δεν θα ξαναπάω η μόνη σχολή που θα πάω θα είναι η σχολή οδήγησης!!"
Το παιδί μου μεγαλώνει ,εκφράζεται, σκέφτεται και ψάχνει τρόπους να αντιμετωπίσει καταστάσεις.
Μα μόλις χτες ήταν ένα μικρό μωρό στην αγκαλιά μου.
Και σήμερα πρωτάκι πια παίρνει την τσάντα του  και πάει στο σχολείο.
Ο δύσκολος ο αποχωρισμός είναι δικός μου όχι δικός του.
Για εκείνον είναι κάτι νέο κάτι καινούργιο και κάτι που του δημιουργεί πολλές νέες αναμνήσεις γνώσεις εμπειρίες.





Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Ένα πρωινό του σεπτέμβρη



Πόσο πολύ αγαπώ αυτά τα μελαγχολικά πρωινά, αυτά που η ακτίνες του ήλιου σε γεμίζουν με ένα αίσθημα αισιοδοξίας.
Τα πρωινά που η δροσιά του σου δροσίζει και την ψυχή!
Τα πρωινά του φθινοπώρου μου φέρνουν στο νου κάποιες σκόρπιες αναμνήσεις....
Τίποτα συγκεκριμένο όμως έχουν κάτι.....
Ίσως γιατί το φθινόπωρο σηματοδοτεί την αρχή....
Και κάθε αρχή εποχής με συναρπάζει με το δικό της τρόπο.
Το πρωινό του φθινοπώρου μυρίζει σχολείο....
Παιδικές φωνές.
Αγωνία, αναμνήσεις από τις δικές μου σχολικές χρόνιες.
Το πρωινό του φθινοπώρου μυρίζει καλοκαίρι και χειμώνα μαζί....
Μυρίζει ήλιο και συννεφιά.
Λατρεύω πρωινά σαν το σημερινό.....
Παίρνω βαθιά ανάσα....
Μονή μου με τον καφέ μου συντροφιά, μία ακόμα φορά που με μαγεύει ένα συνηθισμένο πρωινό του σεπτεμβρη.
Σε λίγη ώρα ένας ένας θα ξυπνησουν...
Το σπίτι θα γεμίσει και πάλι φωνές.
Το φλυτζάνι του καφέ μου θα αδειάσει. Όμως μέσα μου θα γεμισω δροσιά....
Θα γεμίσω δύναμη. Θα αφήσω κάποιες σκέψεις ελεύθερες.
Και κάποιες άλλες θα τις κρύψω.
Ένα όμορφο πρωινό που μόλις άρχισε.
Ο καφές μου που μόλις τελείωσε.


Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

59+1 πράγματα που δεν ξέρεις για μένα


Όλα ξεκίνησαν απο την Μαρίνα
Ύστερα  η Τεσση η Γιάννα, Μαρθα η Βασιλική  και η Αντωνια  με τον σύζυγό  της συνέχισαν μοιράζοντας 59+1 πράγματα για τον εαυτό τους! Έτσι λοιπόν είπα να γράψω και εγώ για μένα , βέβαια δεν περίμενα να μου πάρει τόσο. Ζοριστηκα αρκετά μπορώ να πω!!

Να λοιπόν 59+1 τυχαία πράγματα που δεν ξέρετε για μένα!

1. Έχω υψοβοβια... όταν κατεβαίνω εξωτερικές σκαλες κοιτάζω ψηλά.
2. Σιχαίνομαι τις ακρίδες.. τις σιχαίνομαι όμως.
3. Δεν μπορώ να σκοτώσω κατσαρίδα... και αν τύχει να δω μπροστά μου ούρλιαζω.  Αν δεν είναι κανείς εκεί απλα θα φύγω από το σπίτι! Δεν αντέχω τα έντομα.
4. Φοβάμαι τα αεροπλάνα..μα ταυτόχρονα με συναρπάζουν.
5. Μιλάω πολύ... παρά πολύ.. Ακόμα και με κάποιον που μόλις γνωρίσα. Θα μπορούσα άνετα να κάνω δημόσιες σχέσεις.
6. Δεν μπορώ να δείξω συμπάθεια σε κάποιον που δεν συμπαθω. Ή τουλάχιστον δυσκολεύομαι πολύ να κρύψω αυτο το συναίσθημα.
7. Μου αρέσει να αλλάζω κουρτίνες στο σπίτι συνέχεια...θα μπορούσα εύκολα να ανοίξω μαγαζί με αυτές του ήδη έχω.
8. Μέχρι τα 16 ζωγράφιζα πολύ ... μετά άρχισα να γράφω πολύ.
9. Δεν βλέπω θρίλερ
10. Λατρεύω τον χειμώνα, το τζάκι και το πάπλωμα μου.
11. Αγαπώ τις χειροτεχνίες, κατά καιρούς καταπιάνομαι με διαφορα. Μετά τα παρατάω
12. Δεν μου αρέσει το πιπέρι στο φαγητό. Δεν βάζω ποτέ.
Επίσης δεν μπορώ να φάω καυτερά.
13. Μπορώ να κάνω ταυτόχρονα πολλά πράγματα! Βασικά νομίζω ότι μόνο αυτό κάνω!
14. Έχω μεθύσει μόνο μία φορά στην ζωή μου με κρασί.
15. Σπάνια φοράω χρώματα ..τα ρούχα μου είναι κυρίως άσπρα μαύρα
16. Πιστεύω στα χαρακτηριστικά των ζωδίων
17. Είμαι υδροχοος με ωροσκόπο τοξότη
18. Έχω πάντα βαμμένα και περιποιημένα τα νύχια μου...
19. Δεν μπορώ να ακολουθήσω συνταγή... πάντα κάτι θα αλλάξω. Στα γλυκά δεν το χω καθόλου.
20. Λατρεύω τον καφέ...και γενικά όταν πίνω καφέ θέλω την ησυχία μου έστω και για δέκα λεπτά.
21. Ονειρεύομαι να αποκτήσω μία μονοκατοικία με κήπο κοντά στο βουνό αλλά και θέα την θάλασσα.
22. Έχω τρύπα στον ομφαλό μου την οποία την έκανα 15 χρόνων
23. Έχω τρύπα και στη μύτη μου.
24. Γεννήθηκα ανάποδα , με τα πόδια αντί για το κεφάλι ή μάνα μου συνεχίζει να με λέει ανάποδη σε όλα!
25. Δεν διαχειρίζομαι καθόλου την ιδέα του θανάτου....
26. Φοβάμαι πολύ και πολλά....
27. Ονειρεύομαι μία μέρα να γράψω βιβλίο.. το έχω ξεκινήσει πολλές φορές
28. Δεν φοράω ποτέ φόρμες.
29. Δεν μπορώ να κοιμηθώ αν το σεντόνι που σκεπάζομαι ειναι από την ανάποδη  ή το πάπλωμα ακόμα και αν κόντευω να κοιμηθώ θα το φτιαξω πρώτα.. πολύ ψυχαναγκαστική γενικός
Επίσης δεν πατάω τους αρμούς μόνο μέσα στα πλακάκια κυρίως έξω
30. Δεν κοιμάμαι αν δεν είμαι σκεπασμένη ακόμα κ με 40 βαθμούς.
31. Μικρή έκανα μαθήματα πιάνου. Τα οποία κ δεν συνέχισα...
32. Δεν μπορω να κοιμηθώ μόνη μου.... πρέπει να είναι κάποιος άλλος μαζί μου τουλάχιστον στο σπίτι
33. Αγαπημένο μου χρώμα είναι το μαύρο.
34. Δεν έχω δοκιμάσει ποτέ μύδια και  σαλιγκάρια . Και ούτε πρόκειται
35. Με εκνευρίζει απίστευτα ή φασαρία.... οποιαδήποτε μορφή της.
36. Πέφτω πολύ και συχνά , λες και κάποιος με σπρώχνει στην δεύτερη εγκυμοσύνη έπεσα τρείς φορές. Στην πρώτη από τις σκάλες.
37. Δεν μου αρέσει να μοιράζομαι τον καφέ μου.
38. Το καλοκαίρι τα μαλλιά μου είναι πάντα πιασμένα
39. Παθαινω συχνά ρινίτιδα με αποτέλεσμα να χάνω την όσφρηση μου...δεν έχω χειρότερο
40. Το πρωί ποτέ δεν ξυπνάω με νεύρα..και όταν ξυπνάω μπορώ να μιλάω πολύ!
41. Το μεσημέρι όμως άμα κοιμηθώ θα ξυπνήσω μόνο με νεύρα. Γιατί θα ψάχνω για γλυκό και δεν θα έχει.
42. Λατρεύω τις φωτογραφίες...
43. Δεν βλέπω τηλεόραση ποτέ. Μόνο ταινίες
44. Τις οποίες της νοικιάζω, αρνούμαι να τις κατέβασω!
45. Δεν μπορώ να μείνω ακίνητη για πολύ ώρα ακόμα και αν κάθομαι .
46. Βαριέμαι απίστευτα το κομμωτήριο( ίσως γιατί πρέπει να κάθομαι)
47. Δεν έχω κάνει ποτέ δίαιτα με πρόγραμμά.
48. Ούτε έχω πάει ποτέ γυμναστήριο
49. Δεν μπορώ να τραγουδήσω...πιο φάλτσο δεν γίνεται
50. Μου αρέσει να πηγαίνω στα μαγαζιά μόνη μου
51. Πιστεύω στην καλή και κακή αύρα των ανθρώπων
52. Πιστεύω πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο
53. Δεν αντέχω την γκρίνια
54. Όταν άνοιξα το μπλογκ ντρεπόμουν απίστευτα να ποσταρω κείμενα στον λογαριασμο μου στο facebook το έκανα έπειτα από παρότρυνση φίλου!
55. Υπέφερα χρόνια από αϋπνίες
56. Δεν γνώρισα  ποτέ  τους παππούδες μου
57. Έχω κάνει εξαγωγή δύο δοντιών γιατί φοβόμουν να πάω οδοντίατρο με αποτέλεσμα να χαλάσουν εντελώς.
58. Παίζω με τούφες από τα μαλλιά μου από τότε που γεννήθηκα (τότε  πειράζα της μάνας μου) με έχει βγάλει έξω από το μάθημα καθηγητής γιά αυτό τον λόγο .
59. Οδηγούσα μηχανάκι μέχρι που έπεσα έκτοτε δεν θέλω να ανεβαίνω ούτε σαν συνοδηγός.
59+1 μετά το χειρουργείο που έκανα απέκτησα και άλλες φοβίες λες και δεν μου φτάνουν αυτές που ήδη είχα.

Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

Το ρομπότ



Τις προαλλες επισκέφτηκαμε ένα φιλικό μας ζευγάρι. Ο μικρός φίλος είχε ένα ρομπότ! Το οποίο τράβηξε τα βλέμματα και το ενδιαφέρον των παιδιών.
Ως εκεί, δεν άκουσα κανένα άλλο σχόλιο για το ρομπότ.
Σήμερα βγήκαμε μία βόλτα, μιλούσαμε για διάφορα.
 Χωρίς να έχουμε κάποιο συγκεκριμένο θέμα..
-μαμα έχεις δει ποτέ ρομπότ ;
- μία φορά νομίζω έχω δεί του απαντώ 
-που μαμά;
-σε ένα μαγαζί  
-και του φίλου μου;
- αν ναι και του φίλου σου σωστά, του λέω.
-ξερεις μαμά το ρομπότ του φίλου μου σκορπίζει, αλήθεια.
Και μαζεύει τα δωμάτια, και πλένει αυτοκίνητα!
- όλα αυτά κάνει;  ρωτάω ενθουσιασμένη 
- ναι μαμά όλα αυτά, όλες τις δουλειές κάνει! Ο άγιος βασιλης του το έφερε.  Και εγώ τέτοιο δώρο  θα ζήτησω τα χριστούγεννα .
Εσύ θέλεις μαμά ένα ρομπότ;
Υποψιαζομαι ότι κάπου το πάει...
-Εγώ δεν θα ήθελα ένα ρομπότ.
- γιατί μαμά;
- εγώ τι θα κάνω αν τα κάνει όλα για μένα ένα ρομπότ; Νομίζω ότι θα βαριέμαι... του απαντώ 
- όχι μαμά εσύ θα είσαι μαζί μας. Απλά.... μαζί μας μαμά. Δεν θα βαριέσαι.....
Δεύτερο καμπανάκι...
Λατρεμένο μου πλάσμα, να ξέρεις ότι προσπαθώ...
Προσπαθώ πολύ, κάνω όμως λάθη.
Είμαι άνθρωπος, και ένας άνθρωπος δεν είναι εύκολο να αλλάξει τα πάντα αμέσως.
Πάλευω με το τέρας της συνήθειας μιας ρουτίνας. Πάλευω με ολη την καθημερινότητα και της απαιτήσεις της.
Πάλευω με τον εαυτό μου τον ίδιο ....
Ψάχνω για ισορροπία ανάμεσα σε σας και σε εμένα.
Ανάμεσα σε μένα και τις δουλειές.
Ανάμεσα στην ενέργεια και την κούραση.
Ανάμεσα στην γυναίκα και την μαμά...
Νιώθω πως κάποια πράγματα δεν είναι αρκετά, όμως πάλευω....
Ειδικά μετά το μικρό λευκό κοχύλι οι λέξεις σου μοιάζουν με μαχαιριά σε όσα απλά προσπαθούσα να κρύψω από τον ίδιο μου τον εαυτό εσύ τα εκφράζεις τόσο απλά!
Με φέρνεις αντίκρυ με όλα όσα φοβάμαι....
Φοβάμαι γιατί ξέρω τα λάθη μου, γιατί ξέρω ότι πολλά πράγματα θα μπορούσα να τα είχα χειριστεί αλλιώς....
Μα η μητρότητα δεν έρχεται με οδηγίες χρήσεως ...
Χαίρομαι  τόσο που εκφράζεις τις σκέψεις σου.
Σε ευχαριστώ που μου υπενθυμίζεις τις ανάγκες σου.
Σου ζητώ συγγνώμη για όλα όσα μπορεί να μην χειρίστηκα σωστά.
Σε αγαπώ πολύ πολύ ευαίσθητο πλάσμα μου. Σε αγαπώ ως το άπειρο άπειρες φορές 
Τελικά ίσως και ένα ρομπότ θα μπορούσε να μου κάνει την καθημερινότητά πολύ πιο εύκολη.....

ΥΓ: Ζήτησα από τον γιό μου να μου ζωγραφίσει ένα ρομπότ, μου ζήτησε λεφτά!
Ή ζωγραφιά μου κόστισε 3€...!