Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Δεν σ αγαπώ μαμά.


Ενα πράγμα που θέλω να θυμάσαι μικρό μου παιδί είναι πως η αγάπη μου δεν έχει όρια ούτε συνθήκες......Σε αυτό δεν χωράνε αμφιβολίες.
Δεν την αλλάζει καμία σου συμπεριφορά, ούτε τα καπρίτσια σου.
Είναι σταθερή, ίδια και αναλλοίωτη! Εντάξει μπορεί να μεγαλώνει συνεχώς.....
Αλλά τίποτα άλλο.....



Μου ήρθαν βρεγμένοι απο την βροχή, μπαμπάς και γιος....
-Μαμά κοίτα είμαι μούσκεμα. Μου είπε χαρούμενος
-Γρήγορα βγάλε ρούχα να σε αλλάξω
Ξαπλωμένος στον καναπέ μου τέντωσε τα ποδαράκια του.
-Μαμά μυρίζουν;;;;
Όπως πάντα τα φίλησα, όχι μωρό μου, τα αγαπώ τόσο πολύ.....Όλα πάνω σου τα αγαπώ.
-Και τα χέρια μου;
-Και τα χέρια ναι...
-Όλα?
-Όλα κάθε σου κομμάτι.....
-Σε ευχαριστώ μαμά που με αγαπάς, και γω σ αγαπώ...
Οτι θα άκουγα ευχαριστώ για το πιο όμορφο πράγμα....
Πολλές φορές δεν μπορώ να κρατηθώ απο την πλημμύρα συναισθημάτων που νιώθω...
Ποσό αγνά και πόσο όμορφα μπορεί να ναι τα λόγια ενός παιδιού....
Πόση αγάπη κρύβεται πίσω απο ένα φιλί του?
Πόση ευτυχία μπορεί να σου φέρει ενα πλάσμα και τα λόγια του να σε ταξιδεύουν σε μέρη που η καρδιά δεν έχει πάει ποτέ....

Ώρα αργότερα σε συνηθισμένη μας "διαμάχη" μεταξύ του θα το κάνω, όχι δεν θα το κάνεις θυμωμένος γύρισε και μου είπε..
-Δεν σ αγαπώ μαμά δεν σε έχω φίλη....
Έμεινα για λίγο κόκαλο....
Μια γρήγορη ματιά με τον σύζυγό... κόκαλο και εκείνος....
Κατέβηκα στο ύψος του..
-Μωρό μου, εγώ σ αγαπάω, πάντα σ αγαπάω ακόμα και όταν φωνάζω η διαφωνούμε.
Ακόμα και οταν η συμπεριφορά σου ή η δικιά μου δεν είναι καλή πάλι σ αγαπάω.
Εκείνος σαν πεισματάρης που είναι έμεινε στην θέση του χωρίς να μου δώσει παραπάνω σημασία.
Οχι δεν πληγώθηκα, ούτε θύμωσα άλλωστε ξέρω καλά πως απο την οικογένεια του δεν το χει ακούσει ποτέ και απο κανέναν.
Ούτε πιστεύω  ότι ενα τετράχρονο μπορεί να το είπε επειδή αμύνεται.
Με στεναχώρησε όμως το γεγονός ότι το άκουσε απο  άλλο παιδάκι.
Με πλήγωσε το γεγονός ότι υπάρχει παιδί που μπορεί να το ακούει αυτό απο την οικογένεια του.
Δεν θέλω να κρίνω κανέναν, ούτε να δώσω χαρακτηρισμούς.
Όμως κάτι που θέλω να του μάθω είναι να εκφράζεται είτε αν θέλει κάτι είτε οχι χωρίς αυτό να σημαίνει πως αλλάζουν τα δεδομένα της αγάπης.
Ποτέ δεν εχω πει στο παιδί μου δεν σ αγαπώ ή δεν σε θέλω....
Δεν το άκουσα ποτέ σαν παιδί, μα όταν το άκουγα απο κάπου  αλλού μου αφήνε πάντα μια πικρή γεύση....
Απο εκείνη την ημέρα απλά του υπενθυμίζω λίγο πιο συχνά πως η συμπεριφορά και οι καταστάσεις δεν αλλάζουν την αγάπη που νιώθω για εκείνον.
Και ξέρω πως το χει καταλάβει.
Το ιδιο  έγινε κανα δύο φορές ακόμα!
Αργά ή γρήγορα θα το καταλάβει σκέφτηκα και δεν έδωσα άλλη τροφή στο θέμα.

Μια μέρα λοιπόν γυρνώντας απο το σούπερ-μάρκετ του πήρα κατι που ήθελε....
Τότε λοιπόν απο το κάθισμακι του αυτοκινήτου ακούστηκε η γλυκιά φωνούλα του....
-Μαμά σ ευχαριστώ που μου το πήρες...
Κοιτάζοντας τον απο τον καθρέφτη του αυτοκινήτου του χαμογέλασα...παρακαλώ μωρό μου.
-Μαμά....άκουσα πάλι....
-Μαμά σ αγαπώ πάντα και οταν σου φωνάζω και δεν σ ακούω παλι σ αγαπάω...να το θυμάσαι!
Άκουγα τα λόγια μου,  ένιωσα χαρούμενη και περήφανη.
Στον λευκό καμβά της ψυχής του θέλω να δώσω μόνο χαρούμενα χρώματα.
Γιατί αυτό που θέλω είναι να νιώθει και να καταλαβαίνει ότι η αγάπη μου δεν θα αλλάξει ποτέ.. και για κανέναν λόγο.
Ακόμα και τα όρια που θα θέσω για προστασία δικιά του,είναι μονάχα ενα δίχτυ προστασίας απο αγάπη και μόνο. Οχι όρια στην αγάπη..
Και τελικά νιώθω πως το κατανόησε!
Σ αγαπώ μωρό μου,σ αγαπώ ως το άπειρο άπειρες φορές!!!



Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Μπαμπάς αυτός ο πολύτιμος!

Με αφήνει να κάνω τρελές, μάλιστα τις περισσότερες φορές συμμετέχει και εκείνος.
Με αφήνει να είμαι ο πιο δυνατός.
Κάνουμε μαζί μαστορέματα γιατί είμαστε ειδικοί μάστορες!
Κάνουμε γρήγορα ποδήλατο,  ειδικά όταν η μαμά δεν μας βλέπει.
Μου παραχωρεί την θέση του στο κρεβάτι όταν έρχομαι τις νύχτες.
Με κοιμίζει όταν η μαμά σχολαει αργά.
Γελάμε πολύ, παίζουμε ξύλο στα ψέμματα, και σχεδόν πάντα νικάω  είμαστε αχτυπητο δίδυμο.
Με ενθαρρύνει όταν πέφτω, και με μαθαίνει να σηκώνομαι μόνος μου.
Το βλέμμα του μου δίνει δύναμη.
Μπορεί να με σηκώσει πολύ ψηλά στον αέρα.
Με αφήνει να βουτάω τις πατάτες μου στην μουστάρδα του.
Λέει τις πιο ωραίες Ιστορίες.
Με αφήνει να ανεβαίνω πάνω στην βέσπα του, και κάνω ότι οδηγώ. Μάλιστα ξέρω πολλά για τα αυτοκίνητα χάρη σε εκείνον.
Μου λύνει όλες τις απορίες μου, και με ενθουσιάζουν οι γνώσεις του.
Με αφήνει να κολλάω αυτοκόλλητα στο ποδήλατο του.
Και όταν η μαμά θυμώνει την κοιτάει περίεργα και εκείνη ξαφνικά δεν είναι πια θυμωμένη.
Είναι ο μπαμπάς και είναι πολύτιμος. Κάνει όσα η μαμά δεν μπορεί, και γίνεται πιο εύκολα παιδί.
Έχει και εκείνος απαιτητικό ρόλο στην ζωή και το μεγάλωμα ενός χαρούμενου παιδιού.
Είναι ο ήρωας , είναι το πρότυπο, είναι ο μπαμπάς μου.

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Οι φόβοι μιας μαμάς

Από την μέρα που γεννήθηκε ο γιός μου έως και σήμερα, όταν οι σκέψεις μου οργιάζουν και οι φόβοι μου στήνουν χορό στο μυαλό μου, καταβάλω όλες μου τις δυνάμεις να το αποβάλλω.
Πρωί μεσημέρι βράδυ οι φοβίες δεν έχουν ωράριο
Είναι φορές που τα πάω περίφημα και είναι και άλλες.....
Είναι στιγμές που απλώς τρέχω στο δωμάτιο του καθώς εκείνος κοιμάται γλυκά,πανικόβλητη να δω αν αναπνέει , μόλις σιγουρευτώ πέρα απο το αίσθημα της ανακούφισης εχω και το αίσθημα της τρελής!
Όταν άρχισε για πρώτη φορά να φεύγει μόνος του απο την κούνια κάποια βραδιά σκεφτόμουν τι θα γίνει αν....
 Αν ανοίξει κάποια ντουλάπα αν βρει κάτι που ειναι άκρως επικίνδυνο, κάποιο σαμπουάν κάποιο απορρυπαντικό και τι θα γίνει αν το ανοίξει....μέχρι που τα μάζεψα όλα και ησύχασα.
Αν σηκωθεί και ανοίξει μπαλκονόπορτα και βγει έξω και γω κοιμάμαι και δεν τον ακούσω ...
Μέχρι που πήρα ασφάλειες και ησύχασα...
Ύστερα άρχισα να σκέφτομαι τι θα γίνει αν γίνει σεισμός,κάποια βραδιά που η σκέψη μου έχανε τον έλεγχο επερνα το παιδί αγκαλιά και το έφερνα στο κρεββάτι μου.
Τελικά ξημέρωνε όλα ήταν καλά και τότε γελουσα μόνη με την τρέλα μου.
Όταν ξεπέρασα τις ανασφάλειες του ύπνου ήρθαν αυτές του ξύπνιου....
Να μπαίνεις στο μπάνιο ενώ το παιδί κοιμάται και εκει που ανοίγεις το νερό και βάζεις το πρώτο χέρι σαμπουάν ακούς κλάματα ουρλιαχτά, πανικός κλείνεις τη βρύση ...απόλυτη ησυχία...φυσικά όταν το νερό ανοίγει πάλι ξανά οι ίδιοι ήχοι.....μέχρι που κάνεις οτι δεν ακούς για να τελειώσεις επιτέλους το μπάνιο σου.
Το ίδιο φυσικά με τους ήχους συμβαίνει και με το πιστολάκι......ανοίγεις ακούς φωνές , κλείνεις ησυχία.
Και όταν είναι ξύπνιος...... μην χτυπήσει, μην γλιστρήσει μην πέσει.....
Είναι και οι σκέψεις του αυτοκινήτο...έδεσα καλά την ζώνη; Και αν την λύσει και δεν το πάρω χαμπάρι;
Μήπως τρέχω, είναι ασφαλές το αμάξι μου;
Είναι οι σκέψεις της βόλτας... μη σου ξεφύγει από το χέρι πεταχτεί στον δρόμο. Μην αφήσει το χέρι σου,μην χαθεί...και πολλά τέτοια κακά σενάρια.
Δεν θα μιλήσω για το ποδήλατο.....με τρομάζει.....
Να τρέμεις μην αρρωστήσει, μην κολλήσει τίποτα, μην πάθει κάτι η υγεία του.
Όπου κουνάω το κεφάλι μου λες και μπορώ να τιναξω τις σκέψεις μου.
Γενικά το μυαλό μιας μάνας όλο Αν και Αν είναι ....
Οι σκέψεις κρύβονται σε ενα ντουλαπάκι του μυαλού, η πόρτα όμως πάντα είναι μισάνοιχτη.
Έτσι οι σκέψεις και οι φόβοι καμία φορά μπορεί να βγαίνουν απο κει μέσα.
Ή είμαι η μόνη τρελή η είμαστε πολλές?
Δεν ξέρω, πάντως οταν δεν σκέφτομαι η αλήθεια είναι ότι περνάω καλύτερα.
Χρόνο με τον χρόνο οι φοβοι αλλάζουν , μεγαλώνουν. Ή που το συνηθίζεις  και ζεις  με αυτές , ή που τρελαίνεσαι.
Και καλά τώρα που κοιμάται στην ζεστασιά της αγκαλιάς σου, που τα χέρια σου είναι προέκταση του...Μετά όταν μεγαλώσει;;
Αρε μάνα και μου το έλεγες...Όταν θα γίνεις μαμα τότε θα με καταλάβεις!
Αν σε κατάλαβα λέει....
Και κάτι ακόμα έλεγες...η μάνα μαζί με το παιδί γεννάει και φόβο......
Πολύ φόβο μαμά, πολύ !
Πόσα εχεις περάσει και εσύ μέχρι να μας μεγαλώσεις; Και ακόμα ανησυχείς μαμα μου!
Δεν υπάρχει κανένα γυάλινο μπουκάλι να κλείσεις μέσα τις σκέψεις σου μαμά;;


Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2015

Ευτυχία είναι..

Ευτυχία είναι να σε βρίσκει το νέο έτος με την οικογένεια σου.
Να τυλίγει τον λαιμό σου σφιχτά το πολυτιμότερο στολίδι σου και να πλημμυρίζεις απο ευτυχία.
Ευτυχία είναι να κάνεις την πρώτη εκδρομή του χρόνου, και να βλέπεις όλη την χαρά στα δύο του μάτια.
Να άκους συνεχώς πόσο καλα περνάει και πόσο χαρούμενος είναι που είδε  και έπαιξε με το χιόνι.
Ευτυχία είναι να νιώθεις τα πρώτα φτερουγίσματα απο το έμβρυο πού μεγαλώνει μεσα σου.
Ευτυχία είναι να κάνεις βόλτα στα ίδια μέρη που κάποτε ονειρεύτηκες, κρατώντας τώρα το όνειρό απο το χέρι ακούγοντας το να σου λέει σ αγαπώ μαμα.
Ευτυχία είναι να γελάς μέχρι δακρύων, με ανθρώπους που αγαπας.
Να μαθαίνεις το παιδί σου καινούργια πράγματα και εκείνο ενθουσιασμένο να σου λέει "αλήθεια μαμά;" Μεταδίδοντας κατευθείαν την γνώση του...
Ευτυχία είναι ο ζεστός καφές, πλάι του...
Η αγκαλιά ...και οι οικογενειακές selfie που βγαίνουν θολές απο την δύναμη της αγκαλιάς.
Ευτυχία είναι να νιώθεις βασίλισσα απο την Αγάπη που σου προσφέρει το παιδί σου.
Ευτυχία είναι μετά από μικρό-καυγάδες να αρκεί ενα μονο βλέμμα για να τα ξεχάσεις όλα.
Ευτυχία είναι να σου κρατάει σφιχτά το χέρι.
Ευτυχία είναι τα αμέτρητα φιλιά που δίνεις και παίρνεις.
Ευτυχία είναι  όλα οσα επέλεξες να σε κάνουν ευτυχισμένο.