Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Αγαπημένη Κυριακή

 Λατρευω τις Κυριακές εκείνες που είτε πας μια βόλτα στα σοκάκια της Αθήνας είτε εκείνα που κάνεις πικ νικ κουβαλώντας ολα οσα πιθανότατα να χρειαστείς. Τις Κυριακές που απλά πίνεις ενα ζεστό καφέ στο τζάκι και το παιδί σε  σε τραβάει για να φτιάξετε το αγαπημένο του κέϊκ.
Είναι και εκείνες οι Κυριακές που μαζεύονται ολοι στο σπίτι της γιαγιάς, παιδια αδέρφια,γαμπροί νύφες. Ολη η  οικογένεια μια μεγάλη παρέα σε ενα σπίτι που μοσχοβολάει απο τα χεράκια της αγαπημένης μαμάς ή πεθεράς. Ενα σπίτι όπου που επικρατεί μια μόνιμη βαβούρα φωνές γέλια χαρά. Ενα κυριακάτικο τραπέζι που μοιάζει με γιορτή, όμορφη οικογενειακή γιορτή.
Η κουζίνα πλημμυρίζει νοικοκυρές για να στρώσουν το τραπέζι, μικρα και μεγάλα χεράκια που στα μουλωχτά τσιμπάνε φαΐ. Μυρωδιές απο αγαπημένα φαγητά απλώνονται παντου....
Και ύστερα  πολύ φαγητό κρασί γλυκά,αναμνήσεις συζητήσεις  πειράγματα γκρίνιες και ολα εκείνα πού μια παραδοσιακή οικογένεια έχει.
Και αφού φάμε λες και δεν έχουμε ξαναφαει συνήθως θα εμφανιστούν παλιές φωτογραφίες για να μαθαίνουν οι μικροί και να θυμούνται οι μεγάλοι. Στον χώρο πλανιέται η ανάμνηση της παιδικής ηλικίας , ενα σπίτι τοσο οικιο και τόσο ξένο ταυτόχρονα. Μεγαλώνουμε οχι μονο ηλικιακά αλλα και σαν μελη της οικογένειας. Ποσοι ξεκινήσαμε και πόσοι γίναμε....
 Οσο η βαβούρα συνεχίζεται μερικοι βυθίζονται σε σκέψεις αλλοι σε ύπνο.... Μέχρι να οργανώσουμε να πάμε για εναν καφέ,  δίνοντας λίγη ακόμη παράταση στην Κυριακή μας .....και υστέρα ο καθένας παλι σπίτι του στην γωνιά του....
Τι ωραίες που είναι οι Κυριακές .



















Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ !

Απο την ημέρα που γεννήθηκες εισαι ο μικρός μου, το μωρό μου....το παιδί μου,τα πάντα μου...
Ο μοναδικος σε ολα το μοναχοπαιδι.....
Και τώρα σε λίγους μήνες θα γίνεις ο μεγάλος , ο μεγάλος αδερφός.
 Και ο λόγος δεν θα ναι μόνο επειδή μεγάλωσες αλλα επειδή έτσι γίνεται πάντα οταν ενα δεύτερο παιδί έρχεται.
Θα σαι εκείνος που θα μάθει στο αδερφάκι του όλα όσα μόνος σου ως τώρα ανακάλυψες.
Θα μάθεις να μοιράζεσαι και να δινεις, να υποχωρείς, να μοιράζεσαι την αγκαλιά που ως σήμερα μόνος σου είχες.
Θα μάθεις πώς είναι να μεγαλώνει η οικογένεια, πως γεννιέται ενα παιδί και πως μεγαλώνει.
Θα ξερεις το αδερφακι σου πριν ακομα εκεινο γεννηθει.
Θα γίνεις το πρότυπο του, θα γίνεις εκείνος που θα το πάρει απο το χέρι και θα του δείξει ολα οσα έχεις μάθει....
Θα γίνεις εκείνος που θα  στηρίζει και θα συμβουλεύει θα ακουει, και μαζί εύχομαι να αποκτήστε δεσμούς δυνατούς. Δεσμούς που κανενας δεν θα χαλάσει.....
Θα κάνετε μαζί πράγματα που δεν έχεις φανταστεί ακόμα.....
Και γω θα κάνω το όνειρο μου πραγματικότητα, θα μεγαλώσει η οικογένεια μας , θα κρατάω δυο αγάπες, θα νοιάζομαι για τα δυο μου παιδιά. Θα μεγαλώσω την αγκαλιά μου για να κρατάω δυο κορμάκια...Και η καρδιά μου θα χωράει δυο αγάπες , ολοι το λένε οτι η αγάπη πολλαπλασιάζεται.
Δείχνεις να κατανοείς πλήρως τον χρόνο που χρειάζεται , με ρωτάς συνεχώς πως θα πρέπει να κρατάς το μωρό τι θα κάνει, ποτέ θα παίζετε μαζί πως θα το φιλας απο που θα παιρνουμε τις πανες του και που θα το κρυβουμε για να μην το πειραξει κανεις.....
Μαζεύεις πληροφορίες, ρωτας πραγματα  που  δεν περίμενα οτι θα ρωτήσεις. Νοιάζεσαι για τόσα πολλά και με γεμίζεις αγαπη και περηφάνεια.
Με βοηθάς να διώξω τους φόβους μου, και με εναν μαγικό τρόπο μου δίνεις απίστευτη δυναμη.
Θα ξεκινήσω και γω απο την αρχή μωρο μου, θα  μαθω να μαι παρον για δύο πλάσματα που θα μαι χουν ανάγκη, να μαθω να μοιράζω ισότιμα την αγαπη μου, τον χρόνο μου , να κανω και αλλο πιο εκεί το εγω μου και να συνεχίσω να δίνω αγαπη και στοργή στον πιο όμορφο ρόλο της Ζωής μου την μητρότητα.
Γλυκό μου αγόρι, μωρό μου τι τρυφερός που είσαι απο τώρα, το δείχνεις καθε φορα που χαϊδεύεις τρυφερα την κοιλιά μου και μιλάς στο μωρό μας όπως  το λες. Στο χω ξαναπεί το αδερφάκι σου είναι πολύ τυχερό που θα έχει εσένα αδερφό, και γω ακόμα πιο τυχερή που έχω εσενα που εχω εσάς.....

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Το στόλισμα......!

Κάποτε οι γιορτές μου φέρνανε θλίψη, κάποτε αρνιομουν να δω την μαγεία τους.
Ευτυχώς μου πέρασε....
Ευτυχώς έμαθα να αγαπώ κάθε εποχή για ότι έχει να προσφέρει. Έτσι λοιπόν κάθε φορά που πλησιάζουν οι γιορτές μέσα μου χτυπάνε χαρούμενα καμπάνες....και με συνεπαίρνει η αόρατη μαγεία τους.
Φυσικά η πραγματικότητα απέχει από τις χριστουγεννιάτικες ταινίες, όπου η οικογένεια στολίζει χαρούμενα το σπίτι. Διότι στην πραγματικότητα παρόλο που μπορεί να παίζει χριστουγεννιάτικη μουσική , να υπάρχει καλή διάθεση επικρατεί ένα χάος.... το παιδί σκορπάει τα στολίδια....παίζει με τα κλαδιά του δέντρου χοροπηδάει χαρούμενο σκορπάει χρυσόσκονη σε όλο το σπίτι και εσύ κλασσικά βρίσκεσαι στην δύσκολη θέση γιατί δεν ξέρεις πως να φερθείς.....να αρχίζεις να φωνάζεις με αποτέλεσμα να του χαλάσεις την χαρά η σφίγγεις τα δόντια κ υπόσχεσαι στον εαυτό σου πως είναι η τελευταία φορά που στολίζεται όλοι μαζί.
Αν και τίποτα από αυτά δεν θα γίνει και το ξέρεις.
Και από την άλλη γελάς γιατί αυτή είναι η δικιά σου πραγματικότητα και ας δεν μοιάζει πουθενά με καμιά χριστουγεννιάτικη ταινία.
Και όταν μετά από ώρες όλα είναι έτοιμα βλέπεις δύο ματάκια να λάμπουν από ενθουσιασμό, σε αυτό ακριβώς το σημείο έχεις ανταμείβει για το προηγούμενο χάος.
Και εκεί που επιτέλους χαμογελάς έρχεται βροχή από ερωτήσεις.....πότε θα χιονίσει; Πότε είναι τα Χριστούγεννα; Πότε έρχεται ο Άγιος Βασίλης; Τι δώρο θα φέρει χωράει από την καμινάδα μαμά; Θα του αφήσω μπισκότα με γάλα πάω τώρα.....
Παιδί μου όχι ακόμα, περίμενε ....
Μέχρι να φτάσω στην κουζίνα ο μικρός ήδη έχει τραβήξει καρέκλα  ανέβει στην ντουλάπα κρατώντας κούπα. ..
Πάμε πάλι.....  αγάπη μου τα Χριστούγεννα θα έρθουν σε λίγες μέρες εμείς απλά θα χαρούμε το στολισμένο μας σπίτι μέχρι εκείνη την ώρα εντάξει;
Έτσι και εκείνος θέλει δε θέλει γνέφει θετικά.
Προς το παρόν η ένταση τελείωσε αλλά ξέρω πως κάθε φορά που το βλέμμα του θα πέφτει στα στολίδια οι ίδιες ερωτήσεις θα επαναλαμβάνονται.
Και η μαγεία των Χριστουγέννων θα αιωρείται στον χώρο.. .στην φαντασία...στην καρδιά.
Ο σχεδιασμός του ερχομού του Αγίου Βασίλη τα δώρα φαντάζουν ακόμα και για τους μεγάλους μια όμορφη διαδικασία γιατί η λάμψη στα μάτια ενός μικρού παιδιού αξίζει πολλά, ο ενθουσιασμός και η χαρά του με ταξιδεύει στην παιδικότητα μου, κάπου εκεί που όλα έμοιαζαν παραμύθι, ένα χριστουγεννιάτικο κλίμα με πρωταγωνιστές τάρανδους μικρά ξωτικά νεράιδες και τον Άγιο Βασίλη.Η πίστη πως υπάρχει κάπου το χωριό του και όλοι δουλεύουν ασταμάτητα για να δώσουν χαρά σε μικρά πλάσματα, ένα χωριό γεμάτο χιόνι μικρά σπιτάκια γεμάτα από στολίδια....άλλωστε  στην φαντασία τους όλα από κάπου ξεκινάνε, από το χωριό του Αγίου Βασίλη.
Μίας και τα παιδιά  δίνουν την ευκαιρία να ζήσουμε λίγη από την μαγεία αυτή, την ευχαριστιέμαι όσο μπορώ......Γιατί κρατάνε τόσο λίγο μα η χαρά του αξίζει τόσα πολλά.




Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Ανησυχίες επαγγελματικού προσανατολισμού.....

Λατρεύω τις ατάκες του. Λατρεύω τον ατέλειωτο μονόλογο του, λατρεύω καθε μας συζήτηση και ας μην προλαβαίνω να καταγράφω καθε τι όμορφο η αστείο που λέει .
Τα παρακάτω ειναι ότι προλαβα να καταγράψω στην μνήμη μου και υστέρα σε ένα  απο τα αγαπημένα μου τετράδια  σημειώσεων.

-Μαμά τι δουλειά μπορώ να κάνω για να πάρω Lamborghini ?
-Παιδί μου δεν ξέρω σίγουρα όμως πρέπει να ναι καλή δουλειά να έχεις λογικά σπουδάσει κατι και να έχεις τύχη....έλεγα τα δικα μου μίας και δεν ήμουν σε θέση να πω κάτι πού θα του έδινε την απάντηση που έψαχνε...
-Μαμά....συνέχισε ...οικοδόμος ειναι καλή δουλειά; Πυροσβέστης; Γιατρός να κάνω καλα τα παιδάκια; Μήπως ήρωας σαν τον Spiderman. Τι λες μαμά ποιά αλλη δουλειά; Πες μαμά αν κάνω πολλές δουλειές θα το πάρω; Πριν προλάβω να πω το οτιδήποτε συνεχίζει....
Μαμά πες μου μια ιστορία για ένα παλικάρι που βρήκε καλή δουλειά και πήρε ενα αμάξι με πολλά γκάζια εγω βέβαια δεν θέλω πολλά γκάζια ενα θέλω γιατί θα τρέχω σιγά-σιγά και εχω μυαλό στο κεφάλι μου. Να σου και η ατάκα μου. ..Τελικά η συζήτηση συνεχίστηκε χωρίς ακόμα να βρει το ιδανικό επάγγελμα για να κάνει το όνειρο πραγματικότητα.....
Πολλές φορές με ρωτάει αν τα λεφτά του κουμπάρα φτάνουν.
Γλυκό μου αγόρι δεν θέλω να σου λέω ψέματα μα δεν θέλω ακόμα να σου πω και όλη την αλήθεια....
Εύχομαι μονο στην ζωή σου να βρεις ένα επάγγελμα που πραγματικά θα σ αρέσει και αν μπορεί και να σου προσφέρει και ενα τόσο ακριβό αυτοκίνητο καλό για σενα...Αν παλι όχι τότε εύχομαι να καλύπτει αλλά πράγματα...Γιατί η ευτυχία είναι αλλου μωρό μου.
Προς το παρόν οδήγα την τηλεκατευθυνόμενη Lamborghini σου.
Και είμαι σίγουρη πως έχεις καιρό να βρεις τον επαγγελματικό σου προσανατολισμό.
Φυσικά συνεχισε να μοιράζεσαι μαζι μου καθε σου σκέψη!

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Τέσσερα χρόνια

Τέσσερα χρόνια πέρασαν, τόσο γρήγορα λες και μπήκαν όλα σε fast forward.
Οι μνήμες εξασθενούν....τα πράγματα αλλάζουν!
Παραμένουν όμως τέσσερα χρόνια μαγικά , όμορφα , υπέροχα!
Θυμάμαι την πρώτη μας ματιά....την μυρωδιά σου η πρώτη εκείνη φορά που σε κράτησα στην αγκαλιά μου.
Θυμάμαι  να κοιμάσαι σαν άγγελος έχοντας ακόμα σχήμα λες και είσαι ακόμα στην κοιλία μου.
Υστέρα ένα ζουμερό μωρό χαρούμενο και επίμονο....τα πρώτα σου βήματα τα πρώτα σου δοντάκια οι πρώτες λέξεις.
Τα απόλαυσα όλα !
Πάντα παρόν σε κάθε σου βήμα μικρό η μεγάλο σε κάθε κατόρθωμα!
'Οσες  φορές  σε χαζεύω όταν κοιμάσαι μου θυμίζεις αμυδρά εκείνο το μικρο μωράκι και τώρα μου φαίνεσαι τόσο μεγάλος.
Και συνεχίζεις και με ρωτάς εγώ πότε θα μεγαλώσω μαμά......
Και συνεχίζω να  σου απαντώ μα κάθε φορά τρομάζω το ποσό γρήγορα συμβαίνει αυτό.
Ήδη  έφτασες τεσσάρων, βέβαια κάθε ηλικία έχει την γλυκά της. Και το απολαμβάνω .....
Τρελαίνομαι όταν συζητάμε, όταν μου δίνεις συμβουλές μια σταλιά άνθρωπος...συμβουλές που τελικά κράτησες,  από όλα αυτά που προσπαθώ να σε μάθω.
Αγαπώ κάθε τι που κάνεις , παίρνω δύναμη όταν σε ακούω να γελάς , και γίνομαι καλύτερη κάθε φορά που με αγκαλιάζεις και μου λες σ αγαπώ!
 Δεν ξέρω αν μπορώ να περιγράψω με λόγια τα συναισθήματα μου για σένα, όμως υπάρχουν λέξεις που μπορούν να δώσουν λίγο χρώμα σε αυτό που νιώθω για σένα...
Τύχη αγάπη ευτυχία ευλογία......!
Ένας μεγάλος σταθμός στην ζωή ενός ανθρώπου είναι η γέννηση ενός παιδιού.
Ίσως να ναι και ο μεγαλύτερος.....ο πιο σημαντικός ρόλος από όλους.
Δεν σε βρίσκει ούτε σπουδαγμένο ούτε και έτοιμο, σε βρίσκει και σε αλλάζει, σε εκτοχιαζει από όλα.
Αλλάζει κάθε σου σκέψη κάθε σου κινήσει κάθε σου ανάγκη.
Ο κόσμος όλος κινείται γύρω του....και εσύ τρέχεις να προλάβεις τα  νέα δεδομένα , την καινούρια καθημερινότητα , όλα είναι τόσο καινούρια που ίσως και να νιώσεις πως βουλιάζεις.
Τελικά όμως τα καταφέρεις και γεύεσαι κάθε του μέρα, κάθε τι που σου προσφέρει.
Σε ευχαριστώ παιδί μου για όλα αυτά που ζούμε μαζί...σε ευχαριστώ για όλα όσα μου έμαθες και μου μαθαίνεις  για όλα όσα  μου έδωσες....και μου δίνεις...ένα μαγικό ταξίδι που κάνουμε μαζί μα όταν μεγαλώσεις θα συνεχίσεις μονός σου ανοίγοντας τα φτερά σου.....και εμείς η φωλιά σου θα μαστέ εδώ!!!!
Σ αγαπώ δυνατά και για πάντα!!!!

Χρόνια πολλά , χρόνια όμορφα, γεμάτα, δημιουργικά και ότι εσύ επιθυμείς....εμείς θα μαστέ πάντα  εκεί κοντά σου!